Polemika pomiędzy zwolennikami i przeciwnikami gier komputerowych jest z pewnością tak stara, jak same gry i niewiele wskazuje na to, abyśmy w najbliższym czasie doczekali się jej ostatecznego rozstrzygnięcia. Każda ze stron wytacza poważne argumenty i dla każdej istotne jest to, aby przekonać otoczenie o ich zasadności trudno dziwić się więc, że dyskusja nie raz przybiera bardzo burzliwą postać. Najbardziej popularnym argumentem przeciwników gier (zwłaszcza komputerowych, choć pojawia się on i w odniesieniu do innych ich rodzajów) jest ten, który przestrzega potencjalnych graczy przed ryzykiem uzależnienia od tej fory rozrywki. Nadzwyczaj często możemy usłyszeć o tym, że osoby przebywające w wirtualnym świecie tracą kontakt z tym co realne, przeciwnicy gier chętnie wykorzystują zaś również doniesienia prasowe i telewizyjne informujące o tym, do czego zdolni są gracze, którzy zatraca granicę pomiędzy tym, co realne, a tym, co nierzeczywiste. Nawet zwolennicy grania zgadzają się oczywiście z tym, że problem istnieje przeważnie są jednak przeciwni uogólnieniom. Każdy gracz posiada przecież swoje indywidualne zachowania i system wartości nie da się więc mówić, że w przypadku kolejnych z nich zagrożenie jest tak samo poważne.

Ojciec chrzestny (The Godfather: The Game) gra powstała w roku 2006 więc jest juz starsza lecz warto o niej napisać. Grafika jak na 2006 rok nie jest takia zła co prawda kwadratowe twarze nie są juz modne. Za to scenariusz gry jest genialny przenosi w czasy prawdziwego ojca chrzestnego. Filmiki to prawie odzwierciedlenie filmu. Żeby przejść gre naprawde trzeba dużo godzin. Duża wadą gry jest ze wieksza część gry spędzamy w samochodach, co prawda samochody prowadza sie swietnie naprawde dobrane do czasów ojca chrzęstnego. Trudność misji zwieksza się z misji na misje lecz jeżeli rozumiemy co mamy zrobić to nie jest tak trudno. Wiec teraz takie male streszczenie plusów i minusów:

Plusy

+ Scenariusz

+Muzyka

+Sterowanie

Minusy

-Monotonia

-Grafika