Gra, w której moglibyśmy bez przeszkód narzucać swoją wolę bohaterowi byłaby oczywiście dość przyjemna, nie da się jednak ukryć, że w pewnym momencie zaczęłaby nas po prostu nudzić. Właśnie dlatego osoby, które stworzyły The Sims zadbały i to, aby nasza kontrola nad postacią nigdy nie była całkowita. Być może mówienie o tym, że mali bohaterowie gry posiadają wolną wolę jest pewnym nadużyciem, nie da się jednak zaprzeczyć temu, że nie zawsze postępują dokładnie tak, jak byśmy tego oczekiwali. To prawda, w grze to my wydajemy komendy, często jednak okazuje się, że w przekonaniu naszego bohatera nie są one komendami właściwymi. Co ciekawe, walka z Simem o przywództwo nie zawsze kończy się powodzeniem, zdenerwowany bądź zmęczony bohater potrafi bowiem zawstydzić swoim uporem niejednego osła. Należy przy tym brać pod uwagę i to, że Simy, podobnie jak ludzie w realnym świecie, dość szybko nudzą się i zniechęcają, nie raz gracz łapie się więc na tym, że nie ustaje w wysiłkach polegających na wymyślaniu coraz to nowych atrakcji swojemu bohaterowi. Być może walka z krnąbrnym Simem spowalnia nieco grę, nie da się jednak ukryć, że to w dużej mierze dzięki niej program jest tak ciekawy.

Za pośrednictwem Internetu zdobywamy informacje na temat gier komputerowych, okazuje się jednak, że nie jest to wcale jedyne zadanie, jakie ma do spełnienia globalna sieć. To prawda, żadne inne medium nie poinformuje nas równie szybko o kontynuacji ulubionej serii i nowym tytule znanego producenta gier, nie można jednak zapominać również o tym, że Internet odgrywa wiodącą rolę w konsolidacji środowiska graczy. Osoby, które odwołują się do jego możliwości nie ukrywają, że są one w stanie im zaimponować między innymi dlatego, że sieć pozwala na kontakt z pozostałymi osobami charakteryzującymi się zbliżonymi zainteresowaniami. Gracze mogą wymieniać uwagi na temat nowych tytułów i udzielać sobie porad dotyczących najbardziej skutecznych sposobów prowadzenia rozgrywki, mogą jednak również próbować swoich sił w bezpośredniej konfrontacji. To właśnie w kontaktach internetowych swój początek mają popularne turnieje organizowane przez miłośników kolejnych serii gier, wielu graczy wspomina zaś i o tym, że kontakty nawiązane przez nich w wirtualnym świecie z powodzeniem są kontynuowane w realnej rzeczywistości. Dzięki Internetowi rynek gier komputerowych rozwija się dynamicznie, a znawcy tematu podkreślają, że jego perspektywy są naprawdę imponujące.

FIFA 10 oferuje nowy system sterowania przez co piękno piłki nożnej jest na wyciągnięcie ręki. Najnowsza FIFA jako pierwsza w historii gier piłkarskich
posiada prawdziwy system dryblingu 360 stopni co daje niespotykaną dotąd precyzję nad kontrolą ruchami zawodnika poprzez przebijanie się przez obrońców.
Zaawansowana technologia zastosowana w grze pozwala uzdolnionym zawodnikom omijać obrońców w szybszym tempie oraz poprzez szybsze przechodzenie z jednego
zwodu do drugiego. Dzięki temu gracz może się poczuć niczym jako legenda światowych boisk. Swoboda gry fizycznej sprawia, że prowadzenie piłki podczas
dryblingu bądź nowy system kolizji daje mniej przewidywalną, lecz bardziej napiętą walkę o piłkę. Podczas treningów można zaprojektować i nagrać swój własny
sposób rozgrywania stałych fragmentów gry, które można wykorzystać podczas meczu. Każdemu można przydzielić konkretne role i ścieżki ruchu, a potem to
wszystko zgrać ze sobą. Dzięki poradom menedżera łatwiej będzie rozgrywać mecze. W otrzymywanych raportach przed meczem można znaleźć przydatne informacje o
przeciwnikach przez co można poznać ich styl gry, bądź zdobyć charakterystyki najważniejszych graczy.

Pierwsza gra z serii The Sims została wydana w styczniu 2000 roku. W czasopismach komputerowych poświęconych recenzjom nowych tytułów natychmiast została uznana za symulator, twórcy tytułu nie uważali jednak, aby była to najbardziej właściwa kategoria. W ich oczach produkt, który miał potem stać się jedną z najbardziej sztandarowych marek Maxis był raczej „wirtualnym placem zabaw” i rzeczywiście wielu graczy nie mogło oprzeć się urokowi takiego porównania. O sukcesie gry The Sims (do dziś jest to najlepiej sprzedający się tytuł na rynku światowym) zadecydowało wiele czynników, niemałe znaczenie miało zaś z całą pewnością właśnie to, że gra pozwalała na przeniesienie się w odległe czasy dzieciństwa. Gracze przyrównywali ją do zabawy z wykorzystaniem klocków Lego albo domku dla lalek i nie można było odmówić im racji. Oczywiście wśród odbiorców sięgających po kolejne części The Sims nie brakowało i osób podchodzących bardziej poważnie do „symulatora życia”, w ogólnym rozrachunku gracze ci zawsze stanowili jednak mniejszość i usuwali się w cień w następstwie konfrontacji z tymi swoimi kolegami, dla których The Sims było przede wszystkim rozrywką i sposobem na oderwanie się od rzeczywistości.

Maxis Software to amerykański producent gier komputerowych, który pod wieloma względami cieszy się statusem firmy wyjątkowej. Firma powstała jeszcze w odległym 1987 roku i już jej pierwszy produkt – symulator życia toczącego się w mieście zapamiętany przez wielu graczy jako SimCity udowodnił, że w twórcach firmy drzemie ogromny potencjał. SimCity to tytuł, który pojawił się po raz pierwszy na rynku gier komputerowych w roku 1989 zyskując sobie nie tylko uznanie graczy, ale i tych obserwatorów wspomnianego rynku, którzy analizowali przede wszystkim możliwości związane z zarabianiem pieniędzy, jakie generował. Dzięki grze możliwe stało się zbudowanie wirtualnego miasta oraz zarządzanie nim, co wcale nie było sprawą prostą. Konieczne było zatroszczenie się nie tylko o czytelny podział dzielnic i właściwą sieć dróg, ale również o doprowadzenie kanalizacji do wszystkich jego punktów i zapewnienie ochrony przeciwpożarowej. Gracze często mogli przekonać się o tym, że kierowanie życiem miasta jest znacznie trudniejsze, niż początkowo można się było tego spodziewać, nie ukrywali jednak również, że mieli świetną zabawę walcząc najpierw o przetrwanie, a potem również o dynamiczny rozwój swojej metropolii

Kazdy gracz, który rozpoczyna swoja przygode z The Sims musi odpowiedziec sobie na pytanie o to, kim chce byc. Majac do dyspozycji duza grupe gotowych postaci, a takze kreator pozwalajacy na tworzenie nowych musi okreslic jakiej plci bedzie jego glówny bohater, a takze, jakimi cechami bedzie sie charakteryzowal. Choc bowiem Simy wygladaja podobnie, a ich zachowanie, przynajmniej na poczatku, wydaje sie jednakowo dziwne w kazdej sytuacji, nalezy pamietac, ze kazdy z nich posiada swoje indywidualne cechy przesadzajace o sposobie, w jaki bedzie funkcjonowal w wirtualnym swiecie. Poza Simami odwaznymi i towarzyskimi mamy do czynienia równiez z duza grupa postaci niesmialych, nieufnych i zamknietych w sobie, nalezy miec zatem na uwadze to, ze charakter naszego malego bohatera bedzie wplywal na sposób, w jaki bedzie on oswajal swój wirtualny swiat i nawiazywal relacje z innymi bohaterami gry. Niekiedy prowadzenie Sima przez zycie okazuje sie zatem wyzwaniem zmuszajacym nas do wykorzystywania nieomal psychologicznej wiedzy, osoby, które odpowiadaja za rozwój swoich ludzików pojawiajacych sie w grze utrzymuja jednak, ze miedzy innymi na tym polega wlasnie jej urok.

Problemy, jakie wygenerował kryzys finansowy, z którym mamy do czynienia od ostatniego kwartału 2008 roku nakazują postawienie pytania o przyszłość produkcji i dystrybucji gier komputerowych. Najbardziej znani gracze światowego rynku gier komputerowych rzeczywiście zamykali rok 2009 w najlepszym wypadku z niewielkim tylko zyskiem, trudno jednak znaleźć pesymistyczne wypowiedzi kolejnych z nich. Branża liczyła się z kryzysem i w jakimś sensie pogodziła się z nim, nikt jednak nie zakładał, że będzie on zjawiskiem wieloletnim. To prawda, radzenie sobie z jego skutkami nie jest zadaniem prostym, każdy liczący się podmiot działający w sektorze gier komputerowych posiada jednak plan znacząco je ułatwiający. Potencjalni nabywcy zdają sobie sprawę z tego, że ceny gier komputerowych mogą nieznacznie wzrosnąć (na skórek kryzysu wzrosły przecież koszty ich produkcji), wiedzą jednak również, że mogą spodziewać się coraz bardziej interesujących rozwiązań. Na 2010 rok zaplanowana jest premiera wielu tytułów wyczekiwanych co najmniej od miesięcy, a ich producenci i dystrybutorzy zapewniają, że będą to gry w pełni spełniające oczekiwania kolejnych graczy. Dziś trudno jeszcze mówić o wychodzeniu z kryzysu, wiele wskazuje jednak na to, że już wkrótce może się to zmienić.

Właśnie rozpoczeły sie Polskie eliminacje do najwiekszej olimpiady sportow elektroniczncych. Na IX edycji World Cyber Games zawodnicy zmierza sie w 5 dyscyplinach:

• Trackmania Nations Forever (wyścigi typu arcade),
• FIFA09 (sport, piłka nożna),
• Counter Strike 1.6 (strzelanka),
• Warcraft III: The Frozen Throne (RTS)
• Starcraft: Brood War (RTS).

Wszystkie dyscypliny rozgrywane będą na platformie PC.

Liczymy ze najlepszy Polski zespół w Grze Counter-Strike czyli MYM znow wygra w tej dziedzinie.

Dyskusja na temat szkodliwości (czy też jej braku) gier komputerowych jest z pewnością angażująca i często można odnieść wrażenie, że to właśnie ona jest najbardziej istotnym aspektem debat poświęconych temu zagadnieniu. W jej cieniu toczy się jednak również inna wymiana argumentów, często dorównująca jej nie tylko zaangażowaniem, ale i gwałtownością. Grupy graczy często i chętnie zastanawiają się nad tym, w jakim kierunku zmierzają gry, które są oddawane im do użytku podstawowy problem dotyczy zaś tego, czy coraz większy realizm kolejnych z nich, dbałość o drobne szczegóły i zachwycająca grafika nie przyczyniają się do tego, że sama grywalność zostaje zepchnięta na dalszy plan. Samo określenie, kiedy można mówić o dobrej grywalności nie wydaje się możliwe, jest to bowiem czynnik subiektywny i w dużej mierze uzależniony od przekonań konkretnej osoby grającej. Grywalność to zatem satysfakcja płynąca z czasu spędzonego przed komputerem i poczucie zadowolenia z tego, że fabuła gry posuwa się do przodu. Niekiedy można odnieść wrażenie, że producent zafascynowany rosnącymi możliwościami kart graficznych i dźwiękowych zdaje się zapominać o tym aspekcie, a wielu graczy narzeka, że najprzyjemniejsze były te programy komputerowe, w których szczegóły techniczne nie były dopracowywane z oszałamiającą starannością, a jednak gra porywała każdego jej uczestnika.

Need for Speed w grach samochodowych to marka, legenda. Przez wiele lat niedościgniony wzorzec, idealnego połączeniea prędkości, zręczności i symulacji. Niestety, ostatnio trochę zardzewiał. Począwszy od Carbona, kolejne części przypominały raczej desperackie miotanie się papierowego tygrysa po klatce, niż spójną wizję rozwoju tejże serii. Po klapie Undercovera, którego bugami można spokojnie obdzielić kilka innych samochodówek, wyszło na jaw że Black Box to tak naprawdę pudełko Pandory.
Widząc, że jest źle, Electronic Arts zawołała na pomoc ludzi, którym ścigałkowy świat naprawdę wiele zawdzięcza. Nazwa Slightly Mad Studios nie mówi wiele, ale niech Was to nie zmyli. Ci kolesie są odpowiedzialni za GTR, GTR 2 i GT Legends – tytuły po dziś dzień będące przykładami bezkompromisowego podejścia do realizmu wyścigowego świata. A biorąc pod uwagę czym do tej pory był Need for Speed – powierzenie im produkcji Shifta z pozoru przypomina zabieg dentystyczny przeprowadzany obcęgami.